Mąż zapomniał zakończyć połączenie.

Mąż zapomniał zakończyć połączenie. Żona usłyszała jego rozmowę z matką i tego samego dnia złożyła pozew o rozwód.

Anna zamknęła ostatni raport. Oparła się na oparciu fotela. Praca dyrektorki finansowej w rodzinnym biznesie ojca wymagała stałej uwagi. W wieku trzydziestu dwóch lat osiągnęła już wiele.— Tato, jadę do domu — Anna zajrzała do gabinetu ojca. — Jutro omówimy nowe inwestycje.

— Oczywiście, córeczko — ojciec podniósł głowę znad dokumentów. — Pozdrów Aloszę. Kiedy znowu przyjedziecie na działkę?

— W weekend na pewno — uśmiechnęła się Anna. — Aleksiej obiecał pomóc ci ze szklarnią.

Droga do domu zajęła pół godziny. Anna zaparkowała nowy samochód na podwórku i weszła na drugie piętro. Trzypokojowe mieszkanie kupiła jeszcze przed ślubem. Przestronne pokoje, wysokie sufity, duże okna. Wszystko to oddychało ich rodzinnym gniazdkiem po czterech latach małżeństwa.

— Lesza, jestem w domu! — zawołała Anna, zdejmując buty w przedpokoju.

— Jestem w kuchni! — odpowiedział mąż. — Kolacja prawie gotowa.

Aleksiej stał przy kuchence, mieszając coś na patelni. Pracował jako menedżer średniego szczebla, pensja była skromna, ale Annie to nigdy nie przeszkadzało. Obowiązki domowe dzielili po równo.

— Jak w pracy? — Anna objęła męża od tyłu.

— Zwykłe zamieszanie — Aleksiej odwrócił się do niej. — A jak twój projekt z nowymi partnerami?

— Na razie ogarniamy dokumenty — Anna usiadła przy kuchennym stole. — A tak w ogóle, twoja mama dzwoniła?

— Tak, po obiedzie — Aleksiej nakładał jedzenie na talerze. — Wszystko w porządku. Opowiadała o sąsiadach, narzekała na pogodę. Wiesz, niedługo ma urodziny.

— Oczywiście pamiętam — Anna wzięła widelec. — Sześćdziesiąt lat, poważna rocznica. Trzeba wymyślić coś wyjątkowego na prezent.

W weekendy często jeździli do domku na wsi, który Anna odziedziczyła po babci. Niewielki, przytulny, idealne miejsce na odpoczynek. Galina Iwanowna zawsze zachwycała się tym miejscem.

— Pamiętasz, jak leczyliśmy jej zęby w zeszłym roku? — Aleksiej usiadł naprzeciw żony. — Mama do tej pory wspomina cię z wdzięcznością.

— Rodzina to rodzina — wzruszyła ramionami Anna. — Potem jeszcze kupiliśmy jej wczasy w Soczi, zrobiliśmy remont. Galina Iwanowna zasługuje na troskę.

Teściowa zawsze odnosiła się do Anny z ciepłem. Nazywała ją córką, interesowała się pracą, nigdy nie wtrącała się w ich życie rodzinne. Anna szczerze dziękowała losowi za takie relacje.

— A co z prezentem dla mamy? — Aleksiej wkładał naczynia do zlewu. — Może jakieś biżuterie?

— Myślałam o tym — Anna zamyśliła się, obracając pierścionek na palcu. — Ale chciałabym coś bardziej znaczącego. Biżuteria jest ładna, ale szybko się o niej zapomina.

Kolejne dni Anna rozmyślała nad prezentem. Wycieczka? Galina Iwanowna niedawno odpoczywała. Sprzęt AGD? Wszystko już miała. Potrzebne było coś wyjątkowego, pamiątkowego.— Tato, a co myślisz o działce? — zapytała Anna podczas przerwy obiadowej.

— W jakim sensie? — ojciec odłożył kanapkę.

— Dla Galiny Iwanowny na urodziny. Niewielki kawałek ziemi z domkiem — Anna rozwinęła plan. — Zawsze marzyła o własnym ogródku.

Ojciec uważnie spojrzał na córkę.

— Rozsądny pomysł — skinął głową. — Poszukaj czegoś w okolicy. Coś dobrego, ale przytulnego.

Anna spędziła kilka dni na przeglądaniu ogłoszeń. Agenci proponowali różne opcje. Ale większość nie pasowała. Za duży dom, za daleko, w złym stanie.

— O, ta działka jest ciekawa. Podmiejska okolica, dwadzieścia minut samochodem. Domek niewielki, ale solidny. Sześć arów, są drzewa owocowe.

— Ile chcą? — Anna uważnie oglądała zdjęcia.

— Dwa i pół miliona. Możliwa negocjacja — mężczyzna przeglądał dokumenty. — Właściciele przeprowadzają się do innego miasta.

Anna zapisała adres. Działka wyglądała na idealną. Niewielka, zadbana, z perspektywami rozwoju. Galina Iwanowna na pewno doceni taki prezent.

Wieczorem omówiła pomysł z ojcem przez telefon.

— Świetny wybór — pochwalił ojciec. — Twoja teściowa to praktyczna kobieta, działka jej się przyda. A cena jest rozsądna na twoje możliwości.

Anna zakończyła rozmowę i wybrała numer Aleksieja. Serce biło z podekscytowania — mąż na pewno doceni ten pomysł. Galina Iwanowna zawsze marzyła o własnym ogrodzie.

— Lesza, cześć! — głos Anny brzmiał radośnie. — Mam wiadomości w sprawie prezentu dla twojej mamy.

— Opowiadaj, kochanie — Aleksiej brzmiał zaciekawiony. — Co wymyśliłaś?

— A gdyby tak działka? — Anna chodziła po gabinecie. — Znalazłam świetną opcję w okolicach miasta. Sześć arów, schludny domek, drzewa owocowe już rosną.

— Serio? — w głosie męża brzmiało podekscytowanie. — Mama będzie zachwycona! Tyle razy mówiła, że chciałaby uprawiać własne pomidory.

Anna uśmiechnęła się, słysząc jego entuzjazm. Aleksiej zawsze wspierał jej chęć dbania o jego rodzinę.

— Chcą dwa i pół miliona — dodała Anna. — Ale warto. Wyobrażasz sobie, jak się ucieszy?

— To najlepsze, co można było wymyślić! — Aleksiej był wyraźnie podekscytowany. — Taki prezent zapamięta na całe życie. Jesteś po prostu geniuszem, kochanie.

Ciepło w jego głosie ogrzewało duszę. Anna wyobrażała sobie, jak we troje będą planować dzień urodzin.

— Muszę już biec — głos Aleksieja brzmiał czule. — Zobaczymy się wieczorem, moja droga. Omówimy wszystkie szczegóły przy kolacji.

Anna już miała się pożegnać, kiedy zrozumiała, że połączenie nie zostało przerwane. W słuchawce rozległ się znajomy głos teściowej.

— Leszeńka, skończyłeś już gadać z tą bogaczką? — głos Galiny Iwanowny brzmiał rozdrażniono.

Anna zamarła, nie rozumiejąc, o kim mowa. Czy to możliwe, że teściowa mówi o niej? Ręka drżała, gdy ściskała telefon.

— Tak, mamo — westchnął Aleksiej. — Znowu zaczęła rozmowę o prezentach. Ciągle wytyka nam swoje pieniądze.

— Mam już dość tej jej szczodrości — ciągnęła Galina Iwanowna. — Pomaga, pomaga, a ja przy niej czuję się jak nędzarka. Bez przerwy podkreśla swoją wyższość.

Anna opadła na fotel. Nogi się pod nią ugięły. Ludzie, których uważała za rodzinę, mówili o niej z taką złością.

— Mamo, ale wkrótce wszystko się zmieni — ściszył głos Aleksiej. — Pamiętasz, konsultowałem się z prawnikiem? Są sposoby, żeby zmusić ją do przepisania majątku na mnie.— Jakie dokładnie? — zainteresowała się teściowa.

— Podsunę jej dokumenty do podpisu pod pretekstem zwykłych papierów — tłumaczył Aleksiej. — Jest ufna, niczego się nie domyśli. Stopniowo wszystko przepiszę na siebie.

Anna zakryła usta dłonią, powstrzymując krzyk. Człowiek, którego kochała przez cztery lata, z zimną krwią planował jej oszustwo.

— A potem co? — głos Galiny Iwanowny brzmiał zadowolony.

— Najpierw wyciągniemy od niej jak najwięcej pieniędzy na różne potrzeby rodzinne — ciągnął Aleksiej. — A potem złożę pozew o rozwód i wywalczę połowę oszczędności z jej prywatnych kont.

— Brawo, synku — pochwaliła matka. — A może jeszcze wymyślimy, że mam poważną chorobę? Poprosimy o pieniądze na leczenie za granicą.

— Świetny pomysł — zgodził się Aleksiej. — Po rozwodzie będziemy żyli dostatnio, a Anka zostanie z niczym.

Anna cicho zakończyła połączenie. Ogarnęło ją odrętwienie. Po policzkach płynęły łzy. Ale w środku narastała determinacja.

Dwaj najbliżsi ludzie planowali ją ograbić. Ci, którym ufała najbardziej na świecie, widzieli w niej jedynie źródło pieniędzy.

Anna otarła łzy. Już nigdy więcej nie pozwoli się oszukać.