Ciąg dalszy opowieści

Witia stał w progu z walizką, a jego twarz w jednej sekundzie zmieniła kolor z bladej na purpurową. Próbował coś wydukać, ale ja już nie chciałam słuchać. Na ekranie mojego telefonu wciąż widniało zdjęcie z Instagrama jego siostry, Aliny. Uśmiechnięte twarze, morze w tle i wielki talerz soczystych szaszłyków.

— To nie tak, jak myślisz, kochanie… — zaczął, wyciągając rękę, by zabrać mi telefon. — Nie tak?! — krzyknęłam, a łzy same płynęły mi po policzkach. — Przez dwa lata odmawialiśmy sobie wszystkiego! Żadnych kin, żadnych nowych ubrań, nawet wakacje spędzaliśmy na balkonie, żeby odłożyć na ten samochód! A ty wziąłeś te pieniądze i pojechałeś się bawić z siostrzyczką?!

Witia wszedł do środka i zamknął drzwi. W jego oczach zamiast wstydu, nagle pojawił się chłód. — Alina miała długi. Grozili jej komornikiem. Musiałem jej pomóc, to moja krew! — wypalił z taką pewnością siebie, że aż mnie zamurowało.

 — A szaszłyki w Soczi to też była część spłaty długu? — syknęłam. — Wyprowadzaj się. Dzisiaj.

Witia nie kłócił się długo. Zabrał resztę rzeczy i wyszedł, rzucając na odchodne, że „jestem materialistką”. Myślałam, że to koniec koszmaru. Ale najgorsze miało dopiero nadejść.

Szokująca prawda

Tydzień później zadzwonił do mnie mąż Aliny, mąż tej „biednej” siostry, której Witia rzekomo ratował skórę. Był kompletnie pijany i płakał do słuchawki. — Marta, ja już tak nie mogę… Oni myślą, że jestem idiotą. — O czym ty mówisz, Marek? — zapytałam, czując, jak żołądek zawiązuje mi się w supeł.

— To nie była żadna pomoc dla Aliny. Alina i Witia… oni nie są rodzeństwem. Dowiedziałem się wczoraj. Twoja teściowa adoptowała Alinę, jak była mała, ale nikt o tym nie mówił. Oni mają romans od lat, Marta! Ten wyjazd do Soczi… Witia zapłacił za wszystko, żeby Alina mogła zostawić mnie w domu i spędzić czas z nim. Wykorzystali twoje pieniądze na swoje „miłosne gniazdko”.

Czułam, jak świat wiruje. Pieniądze na samochód, nasze wspólne plany, lata wyrzeczeń — wszystko to sfinansowało luksusowe wakacje mojego męża z jego… rzekomą siostrą.

Zemsta najlepiej smakuje na zimno

Nie urządziłam im sceny. Zamiast tego poszłam do prawnika. Okazało się, że Witia, myśląc, że jest sprytny, przelał pieniądze z naszego wspólnego konta bezpośrednio na konto Aliny, wpisując w tytule „Darowizna”. Dzięki pomocy Marka, który dostarczył mi dowody na ich romans, nie tylko odzyskałam każdą złotówkę podczas podziału majątku, ale też doprowadziłam do tego, że Witia został z niczym.

Dziś jeżdżę tym wymarzonym samochodem. Sama. I wiecie co? Nigdy nie czułam się wolniejsza. A Witia? Podobno Alina zostawiła go dwa miesiące później, gdy skończyły się pieniądze, które ukradł z naszego życia. Karma zawsze wraca.