Ciąg dalszy opowieści

Kiedy weszła do tego starego, zimnego podziemia banku, które wujek wykupił jako prywatny sejf, na jej twarzy malowało się jedno: wygrana. Próbowała ukryć złość na widok luksusowego samochodu, którym przyjechałem, ale jej zaciśnięte usta zdradzały wszystko. Podeszła do stołu, oczekując, że wstanę i padnę jej w ramiona. Siedziałem nieruchomo. Moje serce biło spokojnie.

15 lat to długo. 15 lat to wystarczająco dużo czasu, aby zapomnieć o bólu, o płaczu, o samotności. Ale nie zapomniałem o jej słowach. “Nie jesteś już moim synem”. Te słowa stały się moim paliwem. Moją motywacją. Moją siłą. I teraz, stojąc twarzą w twarz z kobietą, która wyrzuciła mnie na bruk, wiedziałem, co mam zrobić.

Prawnik Jakub wszedł, blady i drżący. – Przepraszam… – wyszeptał, a jego głos był pełen paniki. – Nie mogłem… Nie mogłem uwierzyć, kiedy to znalazłem… – Podał mi testament. Moja matka rzuciła się na niego, gotowa wyrwać go z rąk, ale go nie wzięła. Spojrzałem na Jakuba. – Wiem, co tam jest, Jakubie – powiedziałem. – Wiem, co znalazłeś.

Otworzyłem teczkę. Nie było tam testamentu. Było tam coś zupełnie innego. To był dokument, który wujek Michał przygotował przed śmiercią. Dokument, który udowadniał, że to moja matka zapłaciła kapitanowi jachtu za sabotaż, który doprowadził do śmierci wujka. – Ty… – wyszeptała, a jej twarz stała się popielata. – Skąd ty… – Jakub wreszcie spojrzął na mnie. – Kacper… wiedziałeś? Wiedziałeś o tym od początku?

– Wujek Michał był sprytny, Jakubie – powiedziałem, a mój głos był zimny jak podziemie, w którym staliśmy. – Ale ja jestem jego uczniem. Wiedziałem, że spróbuje mnie zniszczyć, mamo. Wiedziałem, że po tych wszystkich latach, chciwość przyciągnie cię tutaj. To nie jest testament mojego wujka. To jest twoje dożywocie. 

– Spojrzałem na przerażonego Jakuba. – Jakubie, to jest dowód morderstwa. I ty o tym wiedziałes. Ty też brałeś w tym udział. Spodziewaj się policji. – Spojrzałem na matkę po raz ostatni. W jej oczach nie było już chciwości. Był tylko strach. Czysty, obezwładniający strach. To był najwspanialszy widok w moim życiu.